Türk tekstil sektörünün önde gelen isimlerinden Ünal Eke, sektörün geleceği hakkında önemli görüşlerini açıkladı. Eke, Türkiye’nin tekstil üretimindeki rolünü değerlendirirken, sektörün yaşadığı değişimleri ve gelecek öngörülerini aktardı.
Eke’nin açıklamalarına göre, Türkiye’nin tekstil sektöründe yer almasının arkasında ucuz iş gücü faktörü bulunuyor. Ancak, bu durumun giderek değiştiğini ve Türkiye’nin rekabet gücünün azaldığını belirtti. Özellikle işçilik maliyetlerinin artması ve genel yönetim giderlerinin yükselmesi, sektörün zorlu bir süreçten geçtiğini gösteriyor.
Tekstil sektöründe yaşanan pandemi süreci, stok yönetimi ve üretim modellerinde değişikliklere yol açtı. Büyük markaların stok maliyetlerini düşürmek amacıyla kısa dönemli siparişlere yöneldiğini ve hızlı üretim ve dağıtım modellerinin benimsendiğini belirten Eke, bu durumun sektörü nasıl etkilediğini detaylarıyla açıkladı.
Amerika’nın Çin’e karşı yaptırımları ve küresel ticaretteki değişimlerin Türkiye tekstil sektörüne etkileri de tartışma konusu oldu. Eke, Çin’deki algının değişmesiyle birlikte Türk tekstil ürünlerinin kalitesinin daha da ön plana çıktığını ifade etti.
Ancak, Türk tekstil sektörünün uluslararası arenada markalaşma konusunda zorluklar yaşadığına dikkat çekildi. Ürün kalitesinin yüksek olmasına rağmen markalaşma konusunda yetersizlikler olduğunu belirten Eke, bu durumun finansal ve teşvik eksikliklerinden kaynaklanabileceğini öne sürdü.
Eke’nin vurguladığı bir diğer nokta ise Türkiye’nin tekstil sektöründeki emeğin yoğun olduğu bir sektör olması ve istihdama büyük katkı sağlamasıydı. Ancak, Suriyeli göçmenlerin piyasaya etkileri ve iş gücü dinamiklerindeki değişimlerin sektörü nasıl etkilediği de tartışma konusu oldu.
Türkiye’nin hammadde kaynaklarına dair de bilgi veren Eke, Türkiye’nin hammadde üretiminde kısmen kendine yetebildiğini ancak hala önemli ölçüde ithalata bağımlı olduğunu belirtti. Bu durumun Türkiye’nin cari açığına da etkisi olduğunu vurguladı.
Sonuç olarak, Ünal Eke’nin değerlendirmeleri Türkiye tekstil sektörünün önündeki zorlukları ve gelecekteki potansiyellerini detaylarıyla ortaya koydu. Türkiye’nin tekstil sektöründe rekabetçi kalabilmek için markalaşma, üretim modelindeki değişimler ve hammadde kaynaklarının yönetimi gibi alanlarda adımlar atması gerektiği belirtiliyor.
